شمارهٔ ۶۲۶ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و یاد معشوق است. شاعر می‌گوید که اگر کسی لحظه‌ای به یاد دلبر خود بیفتد، حتی شاه نیز به در او می‌آید و سلام می‌گوید. او تصریح می‌کند که در تمام عمرش از در معشوق دور نشده و حتی اگر دو هزار نفر به او طعنه بزنند، باز هم به او وفادار است. شاعر به زیبایی و عطر گل‌ها اشاره می‌کند و از بلبل می‌پرسد که اگر این زیبایی‌ها نبود، چرا باید از محبت لاف بزنند. او می‌گوید که در کوی معشوق، غیر از نسیم صبا، کسی را ندیده و درخواست می‌کند که صبا سریعاً پیامش را به دوست برساند. در انتها، او از درد و غم خود می‌گوید و می‌پرسد که تا چه اندازه باید با این اشک و خون دل زندگی کند تا معشوق نگاهش کند.