نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷۶ امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

من نمی خواهم که چشمم غیر آن رو بنگرد

چشم بد حیف است کاندر روی نیکو بنگرد

حاجت تیر و کمان نبود، فتد مرغ از هوا

یا شب اندر روزن آید ماه و آن رو بنگرد

باد در چشمش ز تیر غمزه میل آتشین

هر که در رویت به نقصان یک سر مو بنگرد

حرز بازو کرد خسرو نام میمون ترا

شوق چون غالب شود در حرز بازو بنگرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از این می‌گوید که نمی‌خواهد چشمش به چیزی جز معشوق بیفتد. او بر این باور است که زیبایی معشوق آنچنان دل‌انگیز است که نادیده گرفتن آن عیب بزرگی است. شاعر همچنین به جذابیت و تاثیر نگاه معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش می‌خواهد فقط به زیبایی او بنگرد. در نهایت، عشق و شوق به معشوق را به عنوان نیرویی قوی یاد می‌کند که ناظر چشمانش را به سمت او جذب می‌کند.