شمارهٔ ۷۷۷ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
باز زهره مطربی آغاز کرد
پیش رندان بربط خود ساز کرد
ماه روزه رفت و رخ بنمود عید
میر میخانه سر خم باز کرد
مریم خم زاد عیسی سیرتی
مرغ جانم جانبش پرواز کرد
گل نمود از پرده عشاق روی
بلبل شیدا نوا آغاز کرد
مجلسی آراست پیر میکده
تائبان را سوی خود آواز کرد
درد نوشی توبه خود را شکست
راهب دیرش بسی اعزاز کرد
بر حریفان داد ساقی باده ها
دور خسرو چون رسیده ناز کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف شادمانی و خوشی در میکده و عالم عشق می‌پردازد. زهره، به عنوان مطرب، می‌نوازد و رندان را جذب می‌کند. اوج خوشی و جشن به عید اشاره دارد که در آن میخانه به روی عیاش‌ها باز شده است. شاعری همچنین به معضرات عشق و زیبایی مریم و عیسی اشاره کرده و از شور و شوق بلبل و گل در این فضا سخن می‌گوید. در نهایت، مجلس شراب با حضور پیر میکده و نوشیدن باده‌ها، تصویری از زندگی خوش و چالاک را به تصویر می‌کشد.