شمارهٔ ۷۸۰ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ابروی مانند ماهش بنگرید
جعد مشکین دوتاهش بنگرید
بر چنان جوری که چشمش می کند
روی زیبا عذر خواهش بنگرید
بس که اندر روی او مست است چشم
خفتن تا چاشت گاهش بنگرید
بهر چشم بد دعای عاشقان
گرد تعویذ کلاهش بنگرید
دوش دل در کوی او گم کرده ام
دوستان بر خاک راهش بنگرید
کور بادا چشم تان، گر صبحگاه
بی من آن روی چو ماهش بنگرید
دعوی خون می کند از تو دلم
دیده خسرو گواهش بنگرید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد. شاعر با تشبیه ابروهای معشوق به ماه، اشاره به زیبایی و دلربایی او دارد. او به جذابیت جعد موهای او و چشمانش که مانند ستاره میدرخشند، اشاره میکند. همچنین شاعر به عشق و شوق خود به معشوق اشاره کرده و بیان میکند که چقدر تحت تاثیر زیبایی او قرار گرفته است. در نهایت، شاعر دعا میکند که هیچ کس نتواند به زیبایی او اذیت کند و از دوستانش میخواهد تا در غیاب او، به یاد وی باشند.