شمارهٔ ۷۸۱ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، نوروز به شکلی باشکوه و زیبا در صحرا جشن گرفته می‌شود. با استناد به تصاویر زیبا، شاعر به تشبیه‌های مختلفی مانند لاله‌ها و عرش و یاقوت‌ها پرداخته و به زیبایی بهار و شادی آن اشاره می‌کند. همچنین، به باغ‌ها و طراوت آن‌ها اشاره داشته و از طراوت و شادابی محیط با وجود باران و چشمک ابرها سخن می‌گوید. در نهایت، اشاره‌ای به جشن و سرور در محفل جمشید و نغمه‌های مطربان دارد که حال و هوای نوروز را تهییج می‌کند.