شمارهٔ ۱۵ - نعت امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
پیش رو کوکبه انبیاء
کوکبش از منزلت کبریاء
از حد ناسوت برون تاخته
بر خط لاهوت وطن ساخته
نور نخستش چو علم بر کشید
شام عدم را سحرآمد پدید
هستی او تا به عدم خانه بود
نقش وجود از همه بیگانه بود
بی خط و قرطاس زعلم ازل
مشکل لوح و قلمش گشته حل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، نویسنده به معرفی یک پیشوای بزرگ، با ویژگیهای ظاهری و معنوی، پرداخته است. او را به عنوان کوکب انبیاء معرفی میکند که به جایگاه والایی در عالم روحانی دست یافته است. این شخصیت از عالم مادی فراتر رفته و به عالم لاهوت دست یافته است. نور و وجود او به گونهای است که تاریکیها را روشن کرده و وجودش به طور خاص و منحصر به فرد است، به گونهای که از هیچ چیز دیگری وابسته نیست. علم و معرفت او فراتر از کلمات و نوشتههاست و به راحتی میتواند مسائل دشوار را حل کند.