شمارهٔ ۳۴ - صفت مسجد جامع امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
مسجد جامع که ز فیض اله
زمزمهٔ خطبهٔ او تا به ماه
آمده دردی زسپهر کبود
فیض ز یک خواندن قرآن فرود
غلغل تسبیح بگنبد درون
رفته زنه گنبد بالا برون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف مسجد جامع و زیبایی‌های آن می‌پردازد. در اینجا به تاثیرات معنوی و روحانی خطبه‌های مذهبی و قرائت قرآن اشاره شده است. نویسنده به جلال و شکوه گنبد مسجد و صدای تسبیح که در فضای آن طنین‌انداز است، اشاره می‌کند و احساسات عمیق ناشی از این محیط مقدس را به تصویر می‌کشد.