شمارهٔ ۵۹ - مراعات النظیر امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
آهوی مشکین و سرش باد شاخ
وز دم او مشک به صحرا فراخ
چشم چو بر گلشن بختش فتاد
گشت پیاده چو گل از پشت باد
روی چو گل بود به پشت زمین
گشت زمین پر سمن و یاسمین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، آهویی با دم مشکین و شاخی بادکننده به تصویر کشیده شده است. هنگامی که نگاهش به گلی در باغ بختش می‌افتد، از شتابش کم می‌کند و به آرامی مانند گل از پشت باد به زمین می‌رسد. روی این آهو همانند گل است و زمین را با عطر سمن و یاسمن پر می‌کند.