نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است: امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

آن که شناسندهٔ این گوهرست

گر همه نفرین کندم در خورست

وان که به تقلید نشست اندر این

نشنوم، ار خود کندم آفرین !

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت و ارزش واقعی دانش و آگاهی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که فردی که به شناخت و درک عمیق می‌رسد باارزش‌ترین است و حتی اگر دیگران او را نفرین کنند، ارزش او کم نمی‌شود. از سوی دیگر، کسی که تنها به تقلید می‌پردازد، برای شاعر اهمیتی ندارد، حتی اگر خود را ستایش کند. بنابراین، اصالت و عمق دانایی مهم‌تر از تقلید کردن است.