شمارهٔ ۴ کوهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان تجلی و ظهور خداوند می‌پردازد و به رابطه خاص انسان با او اشاره دارد. شاعر توضیح می‌دهد که وجود تمام مخلوقات از وجود خدا نشأت می‌گیرد و جز او چیزی وجود ندارد. او خود را به عنوان جزئی از وجود خدا می‌بیند و می‌گوید که همه چیز تنها از آن واحد پدید می‌آید. همچنین به مفهوم وحدت وجود و دوری از نفع و اثبات اشاره کرده و یادآور می‌شود که خداوند فراتر از کلمات و تعاریف است و انسان باید به یکتایی او توجه کند.