شمارهٔ ۷۹ کوهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط میان واجب و ممکن اشاره دارد و بیان می‌کند که همه موجودات از یک منبع واحد (واجب) سرچشمه گرفته‌اند. در حقیقت، هر چیزی که وجود دارد، وابسته به وجود واجب است و بدون آن، ممکنات معنا ندارند. همچنین، شاعر به فراتر از مادیات اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان باید از محدودیت‌های ظاهری آزاد شود و به حقیقت وجودی خود پی ببرد. در نهایت، او به عشق و ارتباطی که میان موجودات وجود دارد اشاره می‌کند و از آزاد شدن روح از قید و بندها سخن می‌گوید.