نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ - به شاهد لغت ناگوار، بمعنی چیزی ناگوار و بدهضم که گوارا نشود و مرد گران جان و بمعنی تخمه و امتلا لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

از سخای تو ناگوار گرفت

خلق را یکسر و منم ناهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به انتقاد از بخشش بی‌مورد سخاوت اشاره می‌کند و می‌گوید که این بخشش باعث درد و رنج تمام مردم شده است، و او خود را در معرض آسیب‌ها و مشکلات ناشی از آن می‌بیند.