شمارهٔ ۵۸ - به شاهد لغت غرشیده، بمعنی خشم آلوده لبیبی
لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چو غرشیده گشتی ز کین و ستیز
گرفتی ازو دیو راه گریز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف حالتی میپردازد که فردی از کینه و درگیری به شدت خشمگین شده و از دیو (نماد دشمنی یا اضطراب) راه فراری پیدا میکند. به عبارت دیگر، وقتی احساسات منفی او به اوج میرسد، به دنبال فرار از آن وضعیت دشوار است.