نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ شمس مغربی

شمس مغربی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

هر زمان خورشید او از مشرقی سر بر کند

ماه مهر افزاش هر دم جلوه دیگر کند

از برای آنکه تا نشناسد او را هر کسی

قامت زیباش هردم کسوتی دیگر کند

صورت او هر زمانی معنی دیگر دهد

معنیش هر لحظه از صورتی سر بر کند

ابر فضلش چون ببارد بر زمین ممکنات

آنزمین و آسمان را پر زماه و خور کند

چون بتابد آفتاب حسن او بر کائنات

نور او از روزن هر خانه سر بر کند

در مظاهر تا شود ظاهر جمال روی او

هر دو عالم را برای روی خود منظر کند

هرکه از جان شد غلام درآستان گهش

حضرت اورا برفعت شاه صد کشور کند

مغربی گر سر بفرمانش درآرد بنده وار

لطفش اورا بر همه گردنکشان سرور کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره‌ی زیبایی و جلوه‌ی بی‌نظیر خورشید و ماه است که با طلوع خورشید هر صبح، زیبایی و معانی جدیدی را به نمایش می‌گذارند. شاعر به توصیف قدرت و فضل الهی می‌پردازد که بر زمین و آسمان تأثیر می‌گذارد و همه‌ی موجودات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او از دوگانگی زیبایی‌های ظاهری و معانی درونی سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که هر که به درگاه خداوند نزدیکی کند، مورد محبت و توجه ویژه قرار می‌گیرد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که وفاداری و خدمت به محبوب، باعث elevating مقام فرد در دنیا می‌شود.