شمارهٔ ۹ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شبی در برت گر بیاسودمی
سر فخر بر آسمان سودمی
جمال تو گر زآنکه من دارمی
به جای تو گر زآنکه من بودمی
به بیچارگان رحمت آوردمی
بر افتادگان بر ببخشودمی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بیان احساسات خود می‌پردازد. او شب را در برت آرامش می‌یابد و با افتخار به آسمان نظر می‌کند. او به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر آن زیبایی را نداشت، در جای او قرار می‌گرفت. همچنین شاعر به رحمت و بخشش خود برای نیازمندان و کسانی که در وضعیت بدی هستند، اشاره می‌کند.