شمارهٔ ۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
در این زمانه عطا و کرم مخواه از کس
چرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
نشان جود چو سیمرغ و کیمیا گردید
به کشتزارِ سخاوت، کنون فتاد ملخ
اگر سراسر این ملک را بگردی نیست
نه از طعام نشانی نه دود از مطبخ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این زمانه از کسی عطا و بخشش نخواه، چون کرم و generosity دیگر پایدار نیست و زود از بین می‌رود. نشانه‌های بخشش به اندازه سیمرغ و کیمیا کمیاب شده و مانند ملخی در کشتزار سخاوت افتاده است. اگر در این سرزمین بگردی، نه نشانی از غذا دیده می‌شود و نه دود از آشپزخانه.