قطعات — دیوان اشعار مهستی گنجوی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۳ - لغز از مهستی — آن دزد چون بود که به خانه درون شود
- شمارهٔ ۴ — آخر زمان که طبع حکیمان نگون شود
- شمارهٔ ۲ — صابرا نامهٔ گرامی تو
- شمارهٔ ۵ — باید سه هزار سال کز چشمه حور
- شمارهٔ ۷ - مناظره ادبی — مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجم
- شمارهٔ ۶ — چون خواهم رفت بی تو چندین منزل
- شمارهٔ ۱ — در این زمانه عطا و کرم مخواه از کس
- شمارهٔ ۱۲ — طیبتی نیک گویمت بشنو
- شمارهٔ ۱۴ — ندانم ترا «تاج دین» یاد هست
- شمارهٔ ۱۵ — در آن شه‌ره دیو کز پس نهیب
- شمارهٔ ۸ — شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیب
- شمارهٔ ۱۱ — بس سپوزید خواجه خاتون را
- شمارهٔ ۹ — از جماع نره خر بر ماده خر
- شمارهٔ ۱۰ — گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمان
- شمارهٔ ۱۳ — از رسول بزرگ، واعظ شهر
- شمارهٔ ۱۸ — به خدایی که بر خداوندان
- شمارهٔ ۲۰ — . . . آلوده بیاری و نهی بر . . .س من
- شمارهٔ ۱۹ — درد هجران تو خون کرد دلم
- شمارهٔ ۱۷ — پوستینی بخواستم از تو
- شمارهٔ ۱۶ — صحبت بی‌خرد، سخندان را