نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ مهستی گنجوی

مهستی گنجوی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آخر زمان که طبع حکیمان نگون شود

سه صد حکیم مر جلبی را زبون شود

آن دزد دام دان که طلبکار ماهی است

و آن خانه آب دان که ز روزن برون شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان وضعیت نابسامان و سقوط ارزش‌های حکمت در آخر زمان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که در این دوران، حتی حکیمان نیز ضعیف و زبون می‌شوند. او به دزدی که در پی ماهی است و به خانه‌ای که آب از روزن آن بیرون می‌ریزد، اشاره می‌کند تا نشان دهد که در این زمان، مشکلات و فساد افزایش یافته و شرایط زندگی به شدت دشوار شده است.