شمارهٔ ۱۳۴ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف یک پسر خوش‌صورت می‌پردازد که در روزن (دریچه) مشاهده‌اش می‌کند. او به کسانی که در مورد زیبایی‌اش لاف می‌زنند هشدار می‌دهد و می‌گوید که آن پسر بر دل او رحم نکرده و او را داغ دار کرده است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که احساسات دلش را همچون دود گرفته و از آن پسر دور کرده است.