شمارهٔ ۱۴۰ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات شاعر نسبت به محبوبش (بت عیار) می‌پردازد. شاعر از غم و دل‌تنگی خود سخن می‌گوید و می‌گوید که دلش به خاطر زلف محبوبش دچار آشفتگی شده است. با استفاده از تشبیه مار، به این نکته اشاره می‌کند که از درد و ناراحتی چیزی جز ناراحتی و غم نمی‌تواند به بار آورد.