نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۱ مهستی گنجوی

مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردی

که‌اندر مه دی، فصل ربیع آوردی

چون دانستی، که دل به گل می‌ندهم

رفتی و بنفشه را شفیع آوردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت گل‌ها در فصل بهار اشاره می‌کند. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که با لبخندش جلوه‌ای مانند گل‌های زیبا به او ببخشد. همچنین، وقتی فهمید که دلش به گل تعلق ندارد، به جای آن از بنفشه به عنوان شفیع و واسطه استفاده کرده است. این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و زیبایی‌های طبیعی است.