شمارهٔ ۱۶ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هنگام صبوح، گر بت حور سرشت
پر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هر چند که از من این سخن باشد زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به زیباییهای عشق و جذابیتهای آن اشاره میکند. او از معشوقی سخن میگوید که با زیباییاش او را مجذوب کرده و در حال نوشیدن شراب است. هرچند که ممکن است صحبتهای او زشت به نظر برسد، اما به زعم او، حتی اگر او مانند سگی باشد که به یاد بهشت بیفتد، باز هم این جذابیت و محبت برایش ارزشمند است. این شعر کنایهای به عشق و زیباییهای زندگی دارد.