شمارهٔ ۳۰ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از آتش و سوختن لباس شوم خود صحبت می‌کند. او به خاطر آتش، بخشی از لباسش را از دست می‌دهد و در تلاش است که شمع را خاموش کند، اما آتش از سر شمع تمام موم را نیز می‌سوزاند. این شعر نمادی از مرگ و نابودی و احتمالاً احساسات و دردهای عمیق است.