نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ مهستی گنجوی

مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون باد که هر زمان ز سوئی بجهد

هر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد

خورشید رخا ز رشک رویت هر مه

چون من ز غمت ماه به موئی بجهد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف احساسات و حالاتی می‌پردازد که موجب بیدلی و دلتنگی او شده است. او به تشبیه باد اشاره می‌کند که هر لحظه از جایی به جایی می‌رود و نشان‌دهنده تغییر و بی‌قراری است. همچنین، او زیبایی و روشنایی خورشید را درک می‌کند که از حسرت روی دوستش به وجود آمده و به نوعی نشان‌دهنده غم و longing اوست. به صورت کلی، این شعر به بیان دلتنگی و عشق شاعر می‌پردازد.