شمارهٔ ۵۶ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به شادی و لذت از می‌نوشی در محافل سلطنتی اشاره دارد. شاهان زمانی که در میمنا و جشن‌ها مشغول به نوشیدن ساغر هستند، به ساز و نوا مشغول می‌شوند. شاعر با اشاره به دستانی چون خود که در بند خوشی‌هاست، می‌گوید که در این حال، نباید خود را در زرق و برق‌های دنیا گم کرد و باید به اصل و حقیقت زندگی توجه داشت.