شمارهٔ ۷۳ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، زیبایی یک کفشگر توصیف شده است که در حین آماده‌سازی کفش، لب‌هایش روی آن می‌ساید. کفشی که از لعل و شکر ساخته شده، به قدری زیباست که می‌تواند تاجی برای سر خورشید باشد. در واقع، این شعر به زیبایی و هنر کار کفشگری اشاره دارد.