نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ مهستی گنجوی

مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا دل مسکین من این کی پنداشت

کز وصل توام امید بر باید داشت

آسوده بدم با تو فلک نپسندید

خوش بود مرا با تو زمانه نگذاشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به عشق و جدایی اشاره می‌کند و از دل پر درد خود می‌گوید. او ابتدا به این فکر می‌کرد که امید از وصل محبوبش دارد، اما سرنوشت او را از محبوبش دور کرده و نمی‌تواند با او آرامش یابد. در واقع، او از خوشی‌های گذشته با محبوبش یاد می‌کند که اکنون به پایان رسیده‌اند.