شمارهٔ ۸۲ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهد
وز تو، صنما، بریدنم دل ندهد
تا از لب نوش تو چشیدم شکری
از هیچ شکر چشیدنم دل ندهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر بیان می‌کند که دلش نمی‌تواند به جدایی از معشوق راضی شود. حتی اگر مه بر چهره معشوق بیفتد یا از او دور شود، دلش نمی‌خواهد که از او جدا گردد. او به طعم شیرین لب معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که بعد از چشیدن این sweetness, هیچ چیز دیگری را در زندگی نمی‌پسندد. به طور کلی، این شعر حس عمیق وابستگی و عشق را به تصویر می‌کشد.