شمارهٔ ۸۴ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود، که به لعل و گل لاله تشبیه شده، اشاره می‌کند. او از حسرت و اشتیاق خود نسبت به میوه‌هایی چون شفتالو و سیب صحبت می‌کند و به تأثیر عشقش بر روح و حالت خود اشاره می‌کند. رنگ چهره‌اش به زیبایی بهار و اشک‌هایش به دانه‌های انار تشبیه شده است.