رباعی شمارۀ ۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوشینه شبم بود شبیه یلدا
آن مونس غم‌گسار نآمد عمدا
شب تا به سحر ز دیده دُر می‌سفتم
می‌گفتم رب لاتذرنی فردا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از شب یلدا یاد می‌کند که شبی طولانی و تاریک است. او به شدت منتظر کسی است که نمی‌آید و این باعث غم و اندوه او می‌شود. او تا صبح با اشک و ناباوری در حال نوشیدن شراب است و از خداوند طلب کمک می‌کند تا او را در تنهایی رها نکند.