رباعی شمارۀ ۱۰۴ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت موهای یار و چهره‌اش اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که ممکن است به دلیل زیبایی او دچار حسادت و کفر شود. او همچنین به رابطه‌اش با یار اشاره می‌کند و می‌گوید که دوست دارد موهای او را ببینید که از روی صورتش کنار رفته است.