رباعی شمارۀ ۱۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هنگام صبوح گر بت حورسرشت
پُر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هر چند که باشد این سخن از من زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به عشق و زیباییهای دنیایی اشاره میکند. او از معشوق خود میخواهد که جام میاش را به او بدهد تا در این لحظههای زودگذر از لذتهای زندگی بهرهبرداری کند. اگرچه ممکن است این خواستهها زشت به نظر برسند، ولی شاعر معتقد است حتی یادآوری خوشیهای زندگی برتر از زندگی بیصمیمیت و بیلطفی است.