رباعی شمارۀ ۱۲۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر جوی که از چهره به ناخن کندم
از دیده کنون آب درو می‌بندم
بی‌آبی روی بود ار یک چندم
آب از مژه بر روی از آن می‌بندم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به شعف و حسرت خود اشاره می‌کند. او به نوعی بیان می‌کند که هر جایی از چهره‌اش را که احساس درد و رنج کرده، حالا از چشمانش اشک نمی‌ریزد و سعی دارد با بستن چشمانش از جاری شدن اشک جلوگیری کند. او اعتراف می‌کند که در دوران سوگواری، حتی گرچه مدتی کم آببهاش صورتش را ببیند، با این حال هنوز اشک‌ها به طور ناخواسته از مژه‌هایش میریزد.