رباعی شمارۀ ۱۳۸ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم و دهن آن صنم لاله رخان
از پسته و بادام گرفتست نشان
از بس تنگی که دارد آن چشم و دهان
نه خنده در این گنجد و نه گریه در آن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به زیبایی‌های چهره یک دختر اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشم‌ها و دهان آن دختر به لطافت پسته و بادام است. همچنین تنگی و دقت این ویژگی‌ها به حدی است که نه لبخند می‌تواند در آن جا بگیرد و نه اشک. به عبارت دیگر، زیبایی او چنان خاص و منحصر به فرد است که هیچ چیز دیگری نمی‌تواند در آن بگنجد.