رباعی شمارۀ ۱۴۳ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش از غم هجرت ای بت عهدشکن
چون دوست همی گریست بر من دشمن
از بس که من از عشق تو می‌نالیدم
تا روز همی سوخت دل شمع به من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از درد جدایی و غم هجرت سخن می‌گوید. او مانند یک بت عهدشکن، به دوست خود اشاره می‌کند که به خاطر غصه‌های او، حتی دشمن هم گریه کرده است. شاعر از شدت عشق و اندوهی که دارد، احساس تنهایی و سوختن دلش را به تصویر می‌کشد.