رباعی شمارۀ ۱۴۹ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بی‌خبر از غایت دلداری من
فارغ ز دل ستمکش و زاری من
خه خه ز شب کوته و شب خفتن تو
وه وه ز شب دراز و بیداری من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دلداری و محبت خود به کسی صحبت می‌کند که به او بی‌توجه است. او احساس می‌کند که در کنار او، دلش آرام نمی‌گیرد و در حالی که آن شخص در خواب و راحتی است، او به خاطر غم و زاری خود بیدار و در عذاب است. این تعبیر، نشان‌دهنده‌ی نارضایتی و درد درونی شاعر به خاطر بی‌توجهی معشوق است.