رباعی شمارۀ ۱۵۷ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل در ازل آمد آشیان غم تو
جان تا به ابد بود مکان غم تو
من جان و دل خویش از آن دارم دوست
کین داغ تو دارد آن نشان غم تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، speaker از عشق و غم ناشی از آن سخن می‌گوید. دل او از ابتدا به خاطر غم معشوقش به وجود آمده و جانش نیز تا ابد در حال تحمل این غم است. او جان و دلش را به دوستش تقدیم کرده و داغ محبت او بر دلش باقی مانده است.