رباعی شمارۀ ۱۸۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنی
بس دل که بدان دو زلف آواره کنی
ایزد به دل تو رحمتی درفِکناد
تا چارهٔ عاشقان بیچاره کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به تمجید از قدرت و تاثیر جذابیت چشم‌ها و موهای معشوق می‌پردازد و به آن اشاره می‌کند که این زیبایی‌ها می‌توانند دل‌ها و جان‌های زیادی را به درد بیاورند. او از خداوند درخواست دارد که رحمتی به دل معشوق عطا کند تا به مشکلات و آلام عاشقان کمک کند و آن‌ها را از درد و رنج نجات دهد.