رباعی شمارۀ ۱۸۵ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر می‌خواهد بگوید که نمی‌خواهد محبوبش به خاطر او ناراحت و دلشکسته شود. او نمی‌خواهد در نگاه یا قلبش جایی داشته باشد تا از او خوار و ذلیل نشود. شاعر به جای آن، محبوبش را در جان و وجود خود جای می‌دهد تا در لحظه‌های آخر زندگی‌اش، باز هم کنار او باشد.