رباعی شمارۀ ۱۹ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که لبم به بوسه‌ای مهمان است
گفتا که بهای بوسهٔ من جان است
عقل آمد و در پهلوی من زد انگشت
یعنی که خموش، بیع کن که‌ارزان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده بیان می‌کند که لب او منتظر یک بوسه است، اما طرف مقابل می‌گوید که بوسه‌اش بهایی با ارزش دارد و جان او را می‌طلبد. در این میان، عقل به گوینده انسان هشدار می‌دهد که باید سکوت کند، زیرا این معامله (بوسه) بسیار ارزان‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد.