رباعی شمارۀ ۱۹۱ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات دربارهٔ زیبایی و جذابیت معشوق صحبت می‌کنند. شاعر از چهرهٔ معشوق به نوبهار و از طبیعت او به دیوانگی اشاره می‌کند. همچنین، به حال خود که به خاطر دوری او دچار خماری شده و نسبت به دیگران حالتی شاداب دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به بدبیاری خود اشاره می‌کند که باعث می‌شود نتواند به طور کامل از این زیبایی بهره‌مند شود.