رباعی شمارۀ ۲۶ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جوله پسری که جان و دل خستهٔ اوست
از تار دو زلفش تن من بستهٔ اوست
بی پود چو تار زلف در شانه کند
ز آن این تن زار گشته پیوستهٔ اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به پسری صحبت میکند که زندگیاش را تحت تأثیر قرار داده است. او اشاره میکند که رابطهاش با این پسر باعث خستگی و درد در وجودش شده و حس میکند که به نوعی به او وابسته است. همچنین، تارهای زلف پسر نماد زیبایی و جذابیت اوست که باعث میشود تن شاعر همچنان درگیر و آسیبدیده باقی بماند.