رباعی شمارۀ ۳۴ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که نمی‌توانیم کسی را که روحی آزاد و شورانگیز دارد، در یک مکان بسته و تنگ نگه داریم. به ویژه اشاره به این دارد که کسی که زیبایی و جذبه‌ای خاص دارد، نمی‌توان او را به زنجیر کشید یا در محبوس کرد. آزادگی و زیبایی به شوق و آزادی نیاز دارد و نمی‌توان آن را در محدودیت‌ها نگه داشت.