رباعی شمارۀ ۴۴ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و محبت خود سخن می‌گوید و برای محبوبش آرزوی خوشی و زیبایی دارد. او می‌گوید که جز محبوبش هیچ چیز دیگری در زندگی‌اش شادی‌بخش نیست و زندگی با لبان او را باعث خوشبختی می‌داند. همچنین به شب‌هایی اشاره می‌کند که در کنار محبوبش بوده و آرزو می‌کند آن شب‌ها تا قیامت ادامه داشته باشد و روزی سختی و جدایی نیاید.