رباعی شمارۀ ۴۹ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به یاد می‌آورد که چطور با سخنان معشوق، دلش شاد شده است. او به یاد وعده‌های شیرین و بوسه‌هایی که به او داده شده اشاره می‌کند و از یادآوری آن‌ها خوشحال است. همچنین، از معشوق می‌خواهد که سخنان گذشته را به خاطر بسپارد.