رباعی شمارۀ ۵۸ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد
و اندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر باز نهد بر گلوی کشتهٔ خود
از ذوق لبش زندگی از سر گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به مفهوم عذاب وجدان و تأثیر اعمال خود بر دیگران اشاره می‌کند. هر قاتلی که از خون قربانی‌اش بهره‌برداری کند و آن را به شیرینی شکر تشبیه کند، اگر دوباره خون همان قربانی را بریزد، زندگی و ذوق لب او به طور کامل نابود خواهد شد. به عبارت دیگر، اعمال نادرست و خشونت‌آمیز عواقب جدی و زجرآوری را به همراه دارد.