رباعی شمارۀ ۶۰ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم ترکت چون مست برمیخیزد
شور از می و میپرست برمیخیزد
زلفت چو به رقص در میان میآید
صد فتنه به یک نشست برمیخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چشمان معشوق اشاره میکند که مانند شرابی مستکننده است و شور و هیجان را برمیانگیزد. همچنین، زلفهای او که به رقص درمیآید، باعث میشود فتنه و آشوبی در دلها ایجاد شود. این ابیات به احساسات شدید ناشی از عشق و زیبایی معشوق پرداخته است.