رباعی شمارۀ ۹۰ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسید
تا دست من امروز به دوش تو رسید
در گوش تو دانه‌های دٌر می‌بینم
آب چشمم مگر به گوش تو رسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره حسرت و اندوه شاعر است. او از غم و غصه‌ای صحبت می‌کند که به واسطه نوشیدن از چشمه‌ای به او رسیده و حالا در کنار محبوبش قرار دارد. او در گوش محبوب دانه‌های رنج و غم را می‌بیند و به نوعی احساس می‌کند که اشک‌هایش هم به گوش او رسیده‌اند. این احساسات نشان‌دهنده پیوند عاطفی عمیق و ناگزیری از غم و شادی در عشق است.