شمارهٔ ۴۶ منوچهری
منوچهری دامغانی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای دل چو هست حاصل کار جهان عدم
بر دل منه ز بهر جهان هیچ بار غم
افکنده همچو سفره مباش از برای نان
همچون تنور گرم مشو از پی شکم
تو مست خواب غفلتی و از برای تو
ایزد فکنده خوان کرم در سپیده دم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی و دنیا در واقع چیزی جز عدم نیست و نباید دل خود را به خاطر مسائل دنیوی و غم‌ها مشغول کنیم. شاعر از ما می‌خواهد که مانند سفره‌ای که برای نان گسترده شده، فقط به فکر نیازهای مادی نباشیم و به دنبال پر کردن شکم نباشیم. همچنین، دیگه به خواب غفلت نرویم، چرا که خداوند در صبحگاه بر ما نعمت‌ها و رزقش را گسترانده است.