شمارهٔ ۱۰۸ - ای خوشا در بوستان با دوستان مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بوستان شد همچو روی دوستان
باز روی دوستان چون بوستان
بوستان با دوستان خوشتر کنون
ایخوشا در بوستان با دوستان
دوستان را خیز و دستانی سرای
ای به خوبی در زمانه داستان
باستانی باده ای ده چون عقیق
من به یاد خسرو گیتی ستان
شاه مسعود آنکه یاد او کند
دشتها را نو شکفته بوستان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعر به توصیف لذت و زیبایی هم‌نشینی در بوستان با دوستان می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیه بوستان به چهره دوستان، می‌گوید که بودن در کنار دوستان به اندازه‌ای خوشایند است که مانند قدم زدن در یک باغ سرسبز و زیباست. او به خوبی زمانه و یاد خسرو گیتی‌ستان اشاره می‌کند و به دوستان خود پیشنهاد می‌دهد که با هم خوش بگذرانند و از لذت زندگی در طبیعت بهره‌مند شوند.